Geyik Luna, ormanın en tatlı meyvelerini toplamakla ünlüydü. Bir gün kocaman bir sepet dolusu çilek buldu. Sevinçle yuvasına getirirken diğer hayvanlar mis gibi kokuyu aldı. Tavşan Titi, “Ne güzel kokuyor! Bir tane tadabilir miyim?” diye sordu. Luna bir anda kararsız kaldı. Çileklerini paylaşmak istemiyordu.
Tam o sırada kuş Pipa omzuna kondu. “Paylaşmak, mutluluğu çoğaltır.” dedi. Luna düşündü. “Acaba gerçekten öyle mi?” Sonra çilekleri arkadaşlarına uzattı. Titi büyük bir sevinçle çileği aldı. Ardından diğer hayvanlar da Luna’ya katıldı. Ormanın ortasında küçük bir piknik kuruldu.
Luna çileklerinin azaldığını görünce bir an üzülecek oldu fakat arkadaşlarının kahkahalarını duyunca içi ısındı. Çünkü ilk defa sadece kendi değil, herkes mutlu olmuştu. “Demek doğruymuş… Paylaşınca mutluluk büyüyormuş.” dedi. O günden sonra Luna topladığı her meyveyi arkadaşlarıyla paylaşarak ormanın en sevilen geyiği oldu.