Kirpi Piki, ormandaki en dağınık hayvandı. Yuvasının içi yaprak, çiçek, meşe palamudu ve minik dallarla doluydu. Bir şey aradığında bulamaz, sonra kızıp yuvasını daha da dağıtırdı. Bir gün en sevdiği parlak taşı kaybetti. “Nerede bu taş? Kesin yine bir şeylerin altına girdi!” diye mırıldandı.
Tam o anda sincap Mimi geldi. “Piki, her şeyin bir yeri olsa bu kadar uğraşmazdın.” dedi. Piki buna inanmadı. “Benim düzenim böyle!” diye cevap verdi. Ama taş hâlâ ortada yoktu. Mimi yardım etmeyi teklif etti. Birlikte yuvasının içini boşalttılar. Saatler süren toparlamadan sonra yuva tertemiz oldu.
Tam çıkacaklarken Mimi bir yaprağın altında parlayan bir şey gördü: Piki’nin kayıp taşı! Piki sevinçle havaya sıçradı. “Demek düzen işe yarıyormuş!” dedi. O günden sonra her eşyasının bir yeri oldu. Dağınıklığı azalınca mutsuzluğu da kayboldu. Artık arkadaşlarını tertemiz yuvasına gururla ağırlıyordu.