Bir varmış, bir yokmuş… Uzak diyarlarda, yemyeşil bir ormanda Minik Kirpi adında bir kirpi yaşarmış. Minik Kirpi, diğer hayvanların aksine ormanda sadece dolaşmakla kalmaz, küçük bir bahçe de kurarmış. Havuç, marul ve çilekler yetiştirirmiş. Her gün bahçesinde çalışmak, ona büyük mutluluk verirmiş.
Bir gün ormanda sert bir fırtına çıkmış. Rüzgâr dalları sallamış, yağmur şiddetle yağmış ve Minik Kirpi’nin bahçesi darmadağın olmuş. Minik Kirpi çok üzülmüş. Bahçesindeki tüm sebzeler ve çiçekler zarar görmüş. Ama pes etmek yerine, arkadaşlarından yardım istemeye karar vermiş. Tavşan Zıpır ve Sincap Fındık hemen yardıma gelmişler. Tavşan toprağı kazmış, Sincap tohumları serpiştirmiş ve Minik Kirpi de sulamış. Hep birlikte çalışarak bahçeyi yeniden kurmuşlar. Bu sırada diğer hayvanlar da minik katkılarda bulunmuş. Arılar polen taşımış, kelebekler ise bahçeyi süsleyen renkli kanatlarıyla uçmuşlar.
Bahçe kısa sürede eskisinden de güzel olmuş. Minik Kirpi, arkadaşlarına teşekkür etmiş ve onlara şöyle demiş: “Birlikte çalışınca her şey daha kolay ve eğlenceli oluyor!” O günden sonra Minik Kirpi’nin bahçesi ormandaki tüm hayvanlara vitamin deposu olmuş. Artık herkes hem birlikte çalışmayı hem de doğayı korumayı öğrenmiş.