Ormanın derinliklerinde, ağaçların yapraklarla fısıldaştığı, kuşların melodilerle yarıştığı bir yerde, küçük bir gölet vardı. Bu göletin tam ortasında yaşayan bir kurbağa vardı. Adı Zıp Zıptı.
Zıp Zıp sıradan bir kurbağa değildi. Onun en sevdiği şey… müzikti! Ama sadece dinlemek değil, kendi müziğini yapmak istiyordu.
Her sabah göletin kıyısına oturur, sazlıklara vurur, suya sıçrayarak damlaların çıkardığı sesleri dinlerdi. Gündüzleri sazlıktan çıkan rüzgâr sesiyle oynar, geceleri cırcır böceklerinin ritmine eşlik ederdi.
Bir sabah Zıp Zıp, göletin etrafındaki tüm hayvanlara bir çağrıda bulundu:
“Bu akşam Gölet Müzik Şenliği düzenliyorum! Herkes kendi sesiyle katılsın!”
Herkes heyecanlandı. Ördek Pırıltı, gagasıyla suya tık tık yapacağını, kaplumbağa Tospik, kabuğuna vuracağını söyledi. Kirpi Minnoş dikenleriyle tıngırdatma yapacak, arılar ise vız vız melodiler sunacaktı.
Zıp Zıp çok mutlu oldu. Ama sonra kendi kendine mırıldandı:
“Ya ben kötü ses çıkarırsam? Ya kimse benim müziğimi beğenmezse?”
Korkmaya başlamıştı.
Akşam oldu. Göletin çevresi ışık böcekleriyle parıldıyordu. Her hayvan sırasıyla sahneye çıktı. Ördek gagasını suya vurdu: tık tık tırr. Kaplumbağa kabuğuna ritim tuttu. Arılar zırrr zırrr melodiler sundu.
Sıra Zıp Zıp’a geldiğinde, titredi. Kalbi güm güm atıyordu.
“Hadi Zıp Zıp, sıra sende!” diye bağırdı Minnoş.
Zıp Zıp gözlerini kapadı, derin bir nefes aldı… ve:
“Kurrr… baak!”
Ama bu sefer sıradan bir kurbağa sesi değildi. Göletin suyu o an bir titreşimle dans etti. Yüzeyde halkalar oluştu, sazlıklar müziğe eşlik eder gibi sallandı. Işık böcekleri bir anda yükseldi, rüzgâr bile esmeye başladı.
Zıp Zıp sesini bir daha çıkardı. “Kur-baak, kur-baaaak!”
Bir anda ormandaki tüm hayvanlar alkışlamaya başladı. Kimi kuyruğunu sallıyor, kimi pençeleriyle tempo tutuyordu. Zıp Zıp’ın sesi, göletin kalbi gibi atıyordu.
“Ne kadar harika bir sesin var!” dedi Tospik.
“Senin sesin olmadan bu şenlik eksik kalırdı,” dedi Pırıltı.
Zıp Zıp gülümsedi. Artık utanmıyor, sesinin ne kadar değerli olduğunu biliyordu.
O gece gölet, rüyalar kadar güzel bir müzikle çınladı. Ve herkes o sesi hatırladı: Zıp Zıp’ın kalpten gelen melodisini.